Li tarîtiya şevê li nav kempên perrava Xezzeyê, li cihê ku kon tenha sitargeh û serpenaha bi hezaran awareyên şêrr in, hîn jî jiyan berdewam e. Bişirîna firoşyarekî sebzeyê, dengê kenîna zarokên ku li nav sîberan dilîzin û ronahiya nizim a çirayên ku malbat li dora wan kom dibin, gişt nîşaneyê hêzekê ne ku tarîtiyê paşve dikişînin.